Gatunki zagrożone

Gatunki zagrożone W Wielkiej Brytanii podejmuje się działania mają­ce na celu polepszenie sytuacji gatunków rzadkich ryb. W Szkocji i Walii pobrane od dzikich osobni­ków zapłodnione jaja siei pospolitej i pstrąga prze­nosi się do laboratoriów. Tam wylęgają się z nich larwy, które to po podrośnięciu wypuszcza się do nowych miejsc, w tym również do sztucznych zbiorników wodnych. IUCN - Międzynarodowa Unia Ochrony Przy­rody w ogłoszonej w 1994 roku Czerwonej Liście zagrożonych gatunków zwierząt wymienia ponad 1000 gatunków ryb. Liczba ta odzwierciedla szko­dliwy wpływ człowieka na ekosystemy potoków, rzek, jezior i oceanów. Najwięcej gatunków wyma­gających ochrony należy do dwóch rzędów ryb -w rzędzie okoniokształtnych Perciformes, jest ich 448 gatunków, a w rzędzie karpiokształtnych Cypryniformes 196 gatunków. Większość wymie­nianych przez IUCN gatunków ryb występuje w Meksyku i południowych stanach USA, w Australii, południowej Afryce, południowo-wschod-niej Azji i na wyspach na Pacyfiku. Są to gatunki, które stały się zagrożone wyginięciem na skutek zaniku odpowiednich do życia środowisk, nad­miernej eksploatacji zbiorników wodnych lub wpływu rozrastania się miast. Wśród gatunków z rzędu Perciformes, które zostały wyszczególnione przez IUCN, jest grupa ryb należących do rodziny Cichlidae. Są to ryby stosunkowo niewielkich rozmiarów, które żyją w wodach słodkich, a ich największe skupisko znaj­duje się w Jeziorze Wiktorii w Afryce. Jezioro to jest ogromne, ma powierzchnię równą około 1/4 powierzchni Polski. W drodze ewolucji powstało tam aż 200 gatunków ryb, które w dodatku nie występują nigdzie indziej na świecie. Są to więc gatunki endemiczne. Wiele z nich to ryby wy­mieniane jako wymarłe całkowicie, albo wymarłe w stanie dzikim. Na szczęście w niektórych ogro­dach zoologicznych udało się uchronić część z nich przed wyginięciem. Pozostałym gatunkom z ro­dziny Cichlidae zagraża okoń nilowy (Lates nilo-ticus), który w latach pięćdziesiątych naszego wieku został introdukowany do Jeziora Wiktorii. Ta duża ryba miała być tam ważnym źródłem biał­ka, a stała się zmorą rodzimej ichtiofauny. Dra­pieżnik ten przyczynił się do zaniku wielu ende­micznych gatunków. Większe ryby Duże okazy Stosowanie sieci dryfujących jest wyjątkowo nie­przyjazną środowisku metodą połowów rybackich. Sieci pływające, mające często kilka kilometrów długości, nie są wybiórcze i dryfując w górnych warstwach wody, chwytają nie tylko gatunki użyt­kowe, ale także rekiny, delfiny i żółwie morskie. Zwierzęta te pochwycone przez sieci giną w wy­niku uduszenia. Ludzie zajmujący się ochroną mor­skich ssaków i żółwi muszą ściśle współpracować z ichtiologami, by zmusić rybaków do porzucenia tak niszczących środowisko metod połowu. Szkielety płaszczek i rekinów są utworzone z tkanki chrzestnej, a nie z kostnej. Jednak naj­większe na świecie ryby należą do ryb chrzęst-noszkieletowych. Niestety stają się one coraz mniej liczne. Trudno jest prowadzić szczegółowe bada­nia nad zwyczajami wielu dużych ryb, które pływa­ją w głębiach oceanów i ekologów czeka jeszcze mnóstwo pracy. Na przykład w trakcie badań nad biologią rekina długoszpara (Cetorhinus mwcimus) wykorzystywano nadajniki radiowe, które były zakładane kilku osobnikom po to, aby móc je łatwo zlokalizować i badać ich zwyczaje. Metoda ta może posłużyć do uzyskania informacji, które przyczy­nią się do lepszej ochrony tego gatunku. Zanik środowisk Różne zagrożenia W mrocznych, niosących zamulone wody rzekach żyje wiele zagrożonych wyginięciem gatunków ryb. Należą do nich na przykład jesiotr zachodni (Acipenser sturio), który był dawniej spotykany w całej Europie i nibypłatonos (Pseudoscaphirhyn-chus fedtschenkoi) z Kazachstanu. W Ameryce Północnej gatunkiem bardzo zagrożonym jest ło-patonos (Scaphirhynchus platorynchus) i blisko z nim spokrewniony wiosłonos (Polyodon spa-thula) z Missisipi. Populacja wiosłonosa została zagrożona, gdyż większa część delty Missisipi ule­gła zniszczeniu wskutek naturalnych procesów zamulania, a także osuszania lub zanieczyszczenia wód przez człowieka. Przegradzanie rzek zaporami i budowa sztucz­nych jezior to kolejne niebezpieczeństwo dla egzy­stencji licznych gatunków ryb rzecznych. Na przy kład zapora na Wiśle we Włocławku uniemożli­wia migracje na tarło łososiom i trociom oraz stoi na przeszkodzie wędrówkom węgorzy i cert. Wydaje się, że podstawowym warunkiem uzy­skania zezwolenia na budowę tam na rzekach musi być zobowiązanie się inwestora do budowania przy zaporach tzw. przepławek, które pozwalają rybom kontynuować wędrówkę w górę rzek. Niestety nie we wszystkich krajach przy regulacji rzek bierze się pod uwagę ochronę ryb. Do gatunków zagrożonych wyginięciem w USA należą ryby jaskiniowe (Aniblyopsis rosae), żyją­ce w jaskiniach wapiennych w stanach Arkansas, Missouri i Oklahoma. Rybom tym zagrażają prze­siąkające do wód podziemnych zanieczyszczenia chemiczne z pól.

Britt Koszenie trawnika wierszyki urodzinowe huśtawki ogrodowe

Privacy Policy | Terms of Use | XHTML | CSS